Zwedenblog – Week 5

In augustus 2025 verruilden wij Nederland voor Zweden. Met een auto vol spullen, een aanhanger, een vierjarige en twee katten reden wij richting ons nieuwe leven in Virestad, in het zuiden van Småland. In deze blog neem ik je mee in onze ervaringen: de kleine en grote mijlpalen, de praktische uitdagingen en de momenten waarop wij beseffen waarom wij deze stap hebben gezet.

Update #5 – De eerste week van september

De eerste week van september zit erop: een week met bezoek, mijn verjaardag, de eerste tekenen van de herfst én onze eerste (mislukte) ervaring met boodschappen bestellen. Lees je mee?

Afscheid & pizza uit de nieuwe oven

Woensdagavond zwaaiden we mijn schoonvader en onze vriend Max uit. Zij namen de nachtboot terug naar Nederland, maar niet voordat we mijn nieuwe verjaardagscadeau – een pizzaoven – hadden getest. Een hok vol mannen is altijd een uitdaging, maar het ging eigenlijk verrassend soepel. Natuurlijk jammer dat ze weer vertrokken, maar het was ook fijn om ons huis weer even met z’n drieën te hebben.

Een bliksembezoek & mijn 30e verjaardag

Lang stil bleef het niet: zaterdag pikten we mijn ouders op van het treinstation. Ze kwamen speciaal een weekendje over, omdat ik zondag 30 werd. Super bijzonder én meteen een kans om ze te laten zien hoe we nu wonen.

We namen ze mee naar de open dag van het huis waar wij onze zinnen op hebben gezet en vierden zondag mijn verjaardag met vrienden uit Ystad, mijn ouders en natuurlijk Marie – onze verhuurder. En jawel: er was prinsesstårta, want ook in Zweden hoort er gewoon taart bij een verjaardag. Uiteraard werd er ook weer volop pizza gebakken en ben ik enorm verwend met cadeautjes.

Eerste poging tot online boodschappen

Omdat ik dit in Nederland altijd deed, besloot ik hier ook eens boodschappen te bestellen. Nou… dat werd een avontuur. Zo bleek ik één losse aardappel en één banaan te hebben besteld, waar ik dacht een zak in het winkelmandje te hebben gegooid. Oeps. Ook waren de bezorgkosten vrij hoog en voelt het toch minder nuttig dan in Nederland – de supermarkten hier zijn namelijk veel relaxter. Voorlopig dus maar weer zelf naar de winkel, al blijft click & collect voor grote boodschappen nog een optie.

Balans zoeken tussen werk & leven

Wat ik deze week merkte: het combineren van werk, bezoek en alles wat ik hier wil doen, is soms best lastig. Aan de ene kant wil ik rondhuppelen, bakken, koken en de tuin in. Aan de andere kant heb ik mijn freelance werk, dat ook gewoon aandacht verdient. Het probleem is niet dat ik mijn werk niet leuk vind – integendeel – maar meer dat er nog geen ritme is. Met visite over de vloer was focussen soms onmogelijk. Ik weet dat dit vanzelf wel komt, maar ik moest er even doorheen deze week.

Geen heimwee, wel hoge lat

Heimwee? Nee, helemaal niet. Ik voel me hier ontzettend thuis en heb totaal geen sterk verlangen naar Nederland. De rust, de ruimte, de mensen om ons heen – dit is precies wat ik zocht.

Wat ik wél merk, is dat ik de lat voor mezelf veel te hoog leg. Alles moet in één keer perfect: brood bakken, zelf wasmiddel maken, kippen houden, zo gezond en zelfvoorzienend mogelijk leven. Terwijl dat nu nog helemaal niet kan – we huren, veel spullen staan nog in Nederland en we zijn pas net begonnen. Een beetje onrealistisch dus, maar wel iets waar ik mezelf aan moet herinneren: rustig aan.

Vooruitblik

Sinds zondagavond staat er een kampeerder op ons terrein, vrijdag gaan we kennismaken met een fokker voor een toekomstige hond en maandag haal ik een vriendin van het station. Genoeg om naar uit te kijken, en ondertussen genieten we van de prachtige nazomer.

Deze week stond in het teken van feestjes, afscheid en reflectie. Het is zoeken naar balans, maar steeds vaker besef ik hoe goed we hier op onze plek zijn. Niet alles hoeft meteen perfect – stap voor stap komen we er wel. En met een pizzaoven, prinsesstårta en een volle tuin aan plannen voelt dat helemaal niet als een straf.