Zwedenblog – Week 4

In augustus 2025 verruilden wij Nederland voor Zweden. Met een auto vol spullen, een aanhanger, een vierjarige en twee katten reden wij richting ons nieuwe leven in Virestad, in het zuiden van Småland. In deze blog neem ik je mee in onze ervaringen: de kleine en grote mijlpalen, de praktische uitdagingen en de momenten waarop wij beseffen waarom wij deze stap hebben gezet.

Update #4 – bijna een maand in Zweden

Een maand alweer! Met hoogte- en dieptepunten, veel plezier, soms stress en vooral heel veel zoeken naar ons nieuwe ritme.

Vorige week maandag kwamen mijn schoonvader en een vriend van ons (ook Max genaamd) aan. De een sliep op de slaapbank, de ander op een luchtbed in mijn kantoor – heel gezellig. Dit was ons allereerste echte bezoek en daarmee ook de eerste uit onze kring in Nederland die ons leven hier in Zweden kwam bekijken. Best spannend: je bent drie weken met z’n drieën bezig geweest om je draai te vinden, en opeens komen daar anderen bij. Maar gelukkig ging dat helemaal goed.

Eerste bezoek = eerste avonturen

Het weer zat mee, dus we waren vooral buiten te vinden. Soms samen, soms ieder z’n eigen ding. Zo gingen we met z’n allen naar de lokale gårdsbutik om Auke’s zelfgebouwde auto te showen (de eigenaar is gek op auto’s – perfecte match). We doken Ljungby in op zoek naar een trekmes (je zal het maar nodig hebben), en (mijn) Max en Auke brachten een bezoek aan kennissen in Vimmerby.

De mannen waren ondertussen de hele week druk in de weer in de tuin: hout, gereedschap en een flinke dosis creativiteit – en voilà, Syb krijgt een prachtige schommel. We maakten ook een wandeling naar een stuk grond wat we graag willen kopen. Genoeg beleefd, en toch bleef de sfeer heerlijk ontspannen – meestal in ieder geval.

Kleine geluksmomentjes

Naast al dat bezoek en bouwen waren de rustige momenten minstens zo fijn. Zo ging ik zaterdag met Syb op pad en ontdekten we samen allerlei boerenwinkeltjes in de omgeving. Max trok er zelf op uit voor een hike en ik kon in de ochtenden nog gewoon even werken. Precies een goede balans.

En dan Marie, onze verhuurder. Zij nam me mee naar een prachtig plekje om lingonbessen te plukken. Het resultaat? De eerste potten zelfgemaakte jam staan al op de plank! Alleen… niemand heeft nog de moed gehad om te proeven.

Oh ja, en dat trekmes? Niet gevonden natuurlijk, maar laat Marie dat nou nét in haar schuur hebben liggen. Wel wat veroudert (lees: antiek), maar daar wist Max wel weer raad mee.

Wat komt er nog?

De visite blijft nog tot woensdagmiddag, daarna begint een druk maar feestelijk weekend. Ik ben jarig, mijn ouders komen langs, Marie en haar man komen ook een taartje doen en vrienden uit Ystad schuiven ook aan. Genoeg gezelligheid dus – en meteen mijn eerste verjaardag in Zweden. Helemaal prima zo, een mooie mix van rust, bezoek en nieuwe herinneringen.

Deze vierde week voelde misschien iets minder spectaculair, maar juist dat maakt het waardevol. Het gewone leven begint langzaam zijn vorm te vinden, met hier en daar bijzondere ontmoetingen, nieuwe tradities en kleine hoogtepunten.