Zwedenblog – Week 7

In augustus 2025 verruilden wij Nederland voor Zweden. Met een auto vol spullen, een aanhanger, een vierjarige en twee katten reden wij richting ons nieuwe leven in Virestad, in het zuiden van Småland. In deze blog neem ik je mee in onze ervaringen: de kleine en grote mijlpalen, de praktische uitdagingen en de momenten waarop wij beseffen waarom wij deze stap hebben gezet.

Update #7 – Elanden in de tuin & mijn eerste Zweedse opdrachtgever

De rust keert terug in huize Van Wonderen/Zeijlstra: vandaag zwaaiden we de laatste visite van dit jaar uit. Nou ja, eigenlijk gisteren al – maar toen werd de vlucht van Kelly geannuleerd en bleef ze onverwacht nog een nachtje langer. Gelukkig hoorden we het op tijd en konden we een alternatief regelen. Het leverde ons in elk geval een extra avondje gezelligheid op.

Volle week met Kelly en Joe

Vorige maandag haalden we Kelly op bij het station voor een weekje logeerbank. Joe zwaaiden we dinsdag uit, die zijn avontuur in Zweden voortzet. Ondertussen werkten wij – in hyperfocus-modus – alvast aan de voorbereidingen voor Kees, onze toekomstige pup (ik tel écht niet af hoor).

Doordeweeks trok iedereen een beetje z’n eigen plan, maar vrijdag en het weekend stonden in het teken van samen op pad. Zo namen we Kelly mee naar Smålandet Moose Safari. Zelf waren we er in april al geweest, maar het blijft een feestje om elanden van zo dichtbij te zien. Nog steeds een dikke aanrader!

Grotten, pizza’s en gemengd enthousiasme

Op zaterdag stond Tykarpsgrottan op de planning: een ondergronds avontuur in een oude kalksteengroeve. Eerst genoten we nog even van 20 graden en zon op het terras, daarna daalden we af met lantaarns in de hand. Leuk om mee te maken, maar eerlijk is eerlijk: ik vond het minder spectaculair dan verwacht. Syb daarentegen was superstoer en liep alsof hij er dagelijks kwam. We sloten de dag af met een ordinaire pizza bij de lokale pizzeria – altijd goed.

Elanden en eekhoorntjesbrood

Zondag begon voor mij wat minder: moe en hoofdpijn na alle drukte. Dus besloot ik om 06.15 uur maar een frisse neus te halen. En toen… stond ik oog in oog met een elandmama en haar twee kleintjes. Vlakbij ons eigen terrein! Zó dichtbij had ik ze nooit verwacht te zien. Een magisch moment – camera vol foto’s en filmpjes uiteraard.

Later die dag liep ik ook nog tegen mijn eerste eekhoorntjesbrood aan. Twee cadeautjes op één dag dus. Niet slecht voor iemand die dacht een rustig dagje nodig te hebben.

Vluchten, plannen en… wachten op Kees

Helaas kwam er ook wat stress bij: halverwege zondag kregen we bericht dat Kelly’s vlucht geannuleerd was. Ze kreeg weinig hulp vanuit de maatschappij (bedankt daarvoor…), dus doken we samen achter de computer voor een alternatief. Uiteindelijk vloog ze maandag alsnog terug.

Voor ons betekent dit: voor het eerst in lange tijd even geen bezoek in huis. Rust dus. Al staat er nog wel een paar tripjes naar Nederland op de planning – waaronder dit weekend al, met het vliegtuig. En dan is het aftellen geblazen: op 8 oktober halen we eindelijk onze Kees op!

Mijn eerste Zweedse opdrachtgever

En dan nog een ander hoogtepunt: ik heb mijn eerste Zweedse opdrachtgever binnen! In digitale marketing is hier nog veel te winnen, zeker bij lokale hotels, campings en B&B’s. Voor mij dé kans om de taal sneller te leren, nieuwe mensen te ontmoeten en variatie te krijgen in mijn werk. Spannend, maar vooral heel leuk.

Tot volgende week

En zo sloot week zeven af met een mix van afscheid, natuurmomentjes en nieuwe stappen in werk. De komende weken beloven net zo bijzonder te worden – al was het alleen al door dat ene aftel-moment op 8 oktober…